راهنمای خانواده و دوستان

پیش از گفتن به کسی

از آنچه همین فرد امروز باید بداند شروع کنید. پدر یا مادری که با او زندگی می‌کنید با پسرعمویی که سالی دو بار می‌بینید یکی نیست و همسر با دوست قدیمی مدرسه یکی نیست. مقدار جزئیات برای هرکدام می‌تواند متفاوت باشد.

اگر برای مسکن، شهریه، مدارک مهاجرت، رسیدن به محل کار یا ایمنی پایه‌تان به کسی وابسته‌اید، پیش از اعلامی بزرگ خوب فکر کنید. اسلام از شما نمی‌خواهد برای اثبات صداقتتان خود را در خطر بیندازید.

• پیش از گفتن به یک جمع، یک نفر آرام را انتخاب کنید.
• لحظه‌ای خصوصی را انتخاب کنید. نه شام جشن تولد، نه وسط یک بحث.
• پیش از شروع حرف، نکته اصلی‌تان را بدانید.
• اگر گفت‌وگو خصمانه شد، جایی برای رفتن داشته باشید.

اول چه بگویید

با دلایل خودتان شروع کنید و از سخنرانی بگذرید. بیشتر خانواده‌ها از روی ترس واکنش نشان می‌دهند: ترس از اینکه تغییر کرده‌اید، ترس از اینکه شما را از دست داده‌اند یا ترس از اینکه آنچه درباره اسلام شنیده‌اند درست باشد. توضیحی کوتاه و شخصی معمولاً بهتر از استدلالی طولانی به دل می‌نشیند.

• به آن‌ها بگویید هنوز همان فرزند، خواهر یا برادر یا دوستشان هستید.
• بگویید اسلام کمکتان می‌کند خدا را عبادت کنید و با هدفی بیشتر زندگی کنید.
• صریح بگویید که هنوز در حال یادگیری هستید.
• اگر نخستین گفت‌وگو محترمانه ماند، دعوتشان کنید بعداً بیشتر بپرسند.

مرزگذاری بدون دعوا

مرز تنبیه نیست. خطی است که از نماز، آبرو یا ایمنی شما محافظت می‌کند. می‌توانید ملایم باشید و همچنان مرزتان را نگه دارید.

• می‌توانید از بحث درباره اسلام سر سفره خودداری کنید.
• وقتی گفت‌وگویی توهین‌آمیز می‌شود، می‌توانید آنجا را ترک کنید.
• می‌توانید از دیگران بخواهید مسخره کردن نماز، حجاب، غذای حلال یا پیامبر محمد (صلی الله علیه و سلم) را کنار بگذارند.
• می‌توانید همچنان با آن‌ها مهربان باشید و فشار برای ترک اسلام را نپذیرید.

لازم نیست آن‌ها را قانع کنید

برخی به شما می‌گویند باید پدر و مادرتان را به اسلام بیاورید و انتخاب آن‌ها به گردن شماست. قرآن به خود پیامبر می‌گوید: «تو هر که را دوست داری هدایت نمی‌کنی، بلکه الله هر که را بخواهد هدایت می‌کند» (قرآن 28:56). در دین اجباری نیست (قرآن 2:256)، و پیامبر یادآورنده فرستاده شد، نه چیره‌گر (قرآن 88:21-22). آنچه خانواده‌تان برمی‌گزینند میان آن‌ها و الله است.

علما وظیفه دعوت دیگران به اسلام را به شکل‌های گوناگون توضیح می‌دهند و این راهنما آن مسئله را فیصله نمی‌دهد. اگر ذهنتان را مشغول کرده از استادتان بپرسید. آنچه روشن است این است که بار نتیجه بر دوش شما نیست.

• وقتی خانواده‌تان پرسشی می‌پرسند، کوتاه و مهربان پاسخ دهید.
• می‌توانید به مناظره، به تبلیغ خیابانی و به بردن خانواده‌تان به رویدادها نه بگویید.
• برایشان دعا کنید. هزینه‌ای ندارد و هیچ‌وقت بحثی راه نمی‌اندازد.
• سعی کنید در هفته‌های اول با پدر و مادرتان مناظره نکنید. بگذارید ببینند چگونه زندگی می‌کنید.

تعطیلات، غذا و زندگی در خانه

برنامه‌های خانوادگی تا مدتی ناجور خواهند بود. دو چیز را در نظر داشته باشید: از غذایی که آشکارا حرام است دوری کنید، و هر جا می‌توانید رابطه را آرام نگه دارید. اگر مراسم خانوادگی شامل عبادت دینی دیگری است، به جای حدس زدن، درباره وضعیت دقیق خودتان از امامی واجد شرایط در محل بپرسید.

• پیشنهاد کنید غذایی بیاورید که خودتان هم بتوانید بخورید.
• از کسانی که برایتان جا باز می‌کنند تشکر کنید.
• نگذارید هر وعده غذا به بحثی درباره جزئیات حلال تبدیل شود.
• اگر شما را به کاری کشاندند که از نظر دینی برایتان گیج‌کننده است، در خلوت از فردی واجد شرایط بپرسید.

اول ایمنی

اگر ممکن است کسی به شما آسیب بزند، جلوی بیرون رفتنتان را بگیرد، گوشی‌تان را بخواند، مدارکتان را بگیرد یا شما را از خانه بیرون کند، این دیگر یک گفت‌وگوی ساده نیست. پیش از آنکه چیزی بگویید، با یک متخصص محلی مورد اعتماد، یک خط بحران، یک خانه امن، یک مشاور، یک روحانی خدمات معنوی یا یکی از رهبران جامعه که برنامه‌ریزی ایمنی را می‌شناسد تماس بگیرید.

سوگ کسانی که از دست داده‌اید

وقتی پدر و مادر سکوت می‌کنند یا دوستان قدیمی دیگر تماس نمی‌گیرند، می‌تواند حس سوگ داشته باشد، هرچند کسی از دنیا نرفته است. نجوا عوض و سارا سلطان، دو رواندرمانگر، می‌نویسند سوگ در پی انواع گوناگون از دست دادن می‌آید، از جمله از دست دادن آینده‌ای که به آن امید داشتید، و سوگ نشانه ضعف ایمان نیست. پیامبران هم سوگوار شدند. یعقوب پیامبر برای پسرش یوسف سوگوار شد، و پیامبر محمد هنگام درگذشت پسر خردسالش ابراهیم گریست.

احساس این اندوه به معنای پشیمانی از اسلام نیست. می‌توانید هم ایمانتان را دوست داشته باشید و هم دلتان برای خانواده‌تان تنگ شود.

• در چند خط بنویسید چه چیزی را از دست داده‌اید. نام بردن از آن کمک می‌کند.
• اگر امن است، یک ارتباط کوچک و منظم با خانواده‌تان نگه دارید، مثلاً یک پیام کوتاه در هر هفته.
• برای تاریخ‌های سخت مانند تعطیلات و تولدها از پیش برنامه بریزید. راهنمای تعطیلات ایده‌هایی دارد.
• آن را با یک نفر که به او اعتماد دارید یا با یک گروه تازه‌مسلمانان در میان بگذارید.
• اگر اندوه ماه‌ها سنگین ماند یا در زندگی روزمره‌تان اختلال ایجاد کرد، نزد مشاور یا پزشکتان بروید.

جمله‌هایی که می‌توانید بگویید

موقعیت‌های رایج

قدم بعدی