ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ

ਅਧਿਆਪਕ। ਅਕਸਰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਇਸਲਾਮੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਰਆਨ ਦੀ ਤਿਲਾਵਤ।

ਈਦ-ਉਲ-ਅਜ਼ਹਾ ਉੱਤੇ ਜਾਨਵਰ ਜ਼ਿਬਹ ਕਰਨਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਰਬਾਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਕਈ ਲੋਕ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਿਸੇ ਚੈਰਿਟੀ ਜਾਂ ਹਲਾਲ ਕਸਾਈ ਰਾਹੀਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਾਸ ਪਰਿਵਾਰ, ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦਾ ਮੁਸਲਮਾਨ ਭਾਈਚਾਰਾ, ਜੋ ਸਾਂਝੇ ਈਮਾਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਓ, ਦੂਜੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਭਰਾ ਜਾਂ ਭੈਣ ਵਾਂਗ ਵਰਤਾਓ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਚੁੱਕਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਮੱਕੇ ਦਾ ਨਫ਼ਲ ਸਫ਼ਰ, ਜੋ ਸਾਲ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੱਜ ਦੇ ਉਲਟ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਤਰੀਕਾਂ ਤੈਅ ਹਨ। ਇਹ ਹੱਜ ਨਾਲੋਂ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਸੌਖਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਅਸਰਦਾਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਆਲਿਮ ਲੋਕ: ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਲਾਮੀ ਇਲਮ ਦੀ ਲੰਮੀ ਅਤੇ ਮੰਨੀ-ਪ੍ਰਮੰਨੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਦਾ ਇੱਕਵਚਨ ਆਲਿਮ ਹੈ।

ਦਿਨ ਢਲੇ ਦੀ ਨਮਾਜ਼, ਪੰਜ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨਮਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਜੀ। ਇਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਦੁਪਹਿਰ ਢਲਣ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਾਸ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੁੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਕਿਸੇ ਉਸਤਾਦ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ।

ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਮੂਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ: ਇੱਕ ਰੱਬ, ਫ਼ਰਿਸ਼ਤੇ, ਉਤਾਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਨਬੀ, ਕਿਆਮਤ ਦਾ ਦਿਨ ਅਤੇ ਤਕਦੀਰ। ਇਹ ਉਹ ਨੀਂਹ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਬਾਕੀ ਦੀਨ ਟਿਕਿਆ ਹੈ।

ਚੰਗਾ ਚਰਿੱਤਰ, ਚੰਗੇ ਤੌਰ-ਤਰੀਕੇ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਇਸਲਾਮ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ, ਸਬਰ, ਰਹਿਮ, ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਤਾਓ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।

ਨਮਾਜ਼ ਲਈ ਸੱਦਾ, ਜੋ ਹਰ ਫ਼ਰਜ਼ ਨਮਾਜ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨਮਾਜ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਤੌਰ-ਤਰੀਕੇ, ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਵਰਤਾਓ ਅਤੇ ਸਲੀਕਾ। ਅਦਬ ਇਹ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਮੁਸਲਮਾਨ ਕਿਵੇਂ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ, ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਅਸਹਿਮਤੀ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵਰਤਾਓ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਛੋਟੀਆਂ ਦੁਆਵਾਂ ਜੋ ਮੁਸਲਮਾਨ ਕੁਝ ਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੋਲਦੇ ਜਾਂ ਲਿਖਦੇ ਹਨ: ਨਬੀ ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵ ਸੱਲਮ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਲਾਮਤੀ ਹੋਵੇ), ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਬਹਾਨਹੂ ਵ ਤਆਲਾ (ਉਹ ਪਾਕ ਅਤੇ ਬੁਲੰਦ ਹੈ), ਹੋਰ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਲੈਹਿਸ-ਸਲਾਮ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਲਾਮਤੀ ਹੋਵੇ), ਅਤੇ ਸਹਾਬਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੂ (ਅੱਲ੍ਹਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਵੇ)। ਇਹ ਅੱਖਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਲਮਿਆਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਰੂਪ ਹਨ।

ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹੋਣਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਉਸ ਦੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨਾ: ਜਾਇਦਾਦ, ਕੋਈ ਭੇਤ, ਕੋਈ ਫ਼ਰਜ਼, ਕੋਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ। ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨੈਤਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅੱਗੇ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ।

'ਸ਼ੁਰੂਆਤ', ਕੁਰਆਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸੂਰਤ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਆਇਤਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਹਰ ਨਮਾਜ਼ ਦੀ ਹਰ ਰਕਅਤ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਵੇਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹੀ ਸੂਰਤ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ।

ਰੱਬ ਲਈ ਅਰਬੀ ਸ਼ਬਦ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਹ ਨਾਂ ਉਸ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਰਚਣਹਾਰ ਅਤੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹਰ ਮੌਜੂਦ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਅਰਬੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਈਸਾਈ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ ਵੀ ਰੱਬ ਲਈ ਇਹੀ ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਦੇ ਹਨ।

ਕੁਰਆਨ ਦੀ ਇੱਕ ਆਇਤ। ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ 'ਨਿਸ਼ਾਨੀ' ਜਾਂ 'ਮੋਜਜ਼ਾ' ਹੈ। ਕੁਰਆਨ ਅਧਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਤਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ ਕਈ ਆਇਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮੁਹੱਰਮ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਦਿਨ; ਮੁਹੱਰਮ ਇਸਲਾਮੀ ਸਾਲ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮਹੀਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖਣਾ ਸੁੰਨਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਬੀ ਨੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਕਿ ਇਹ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਦਾ ਕੱਫ਼ਾਰਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਮੌਤ ਅਤੇ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਅਗਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਈਮਾਨ ਰੱਖਣਾ ਇਸਲਾਮੀ ਈਮਾਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

ਇਸਲਾਮੀ ਵਿਦਵਾਨ; ਇਸ ਦਾ ਬਹੁਵਚਨ ਉਲਮਾ ਹੈ। ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਆਲਿਮ ਕੋਰਸ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਔਰਤ ਲਈ ਆਲਿਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਰੀਰ ਦੇ ਉਹ ਹਿੱਸੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮੀ ਹਯਾ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਦੂਜਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਢੱਕ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਔਰਤ (ਸਤਰ) ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਹਾਲਾਤ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਆਲਿਮ ਦੀ ਰਾਏ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

ਆਮ ਮਾਹਵਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਖ਼ੂਨ ਆਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਲਕੇ ਧੱਬੇ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ ਖ਼ੂਨ ਵਗਣਾ। ਇਸਤਿਹਾਜ਼ਾ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਫਿਰ ਵੀ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਫ਼ਿਕਹ ਦੇ ਮਜ਼ਹਬਾਂ ਦੀ ਵੇਰਵਿਆਂ ਬਾਰੇ ਰਾਏ ਵੱਖਰੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਉਸਤਾਦ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ।

ਕੋਈ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਮੰਗਣ ਲਈ ਇੱਕ ਨਮਾਜ਼ ਅਤੇ ਦੁਆ। ਇਹ ਉਦੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਇਜ਼ ਵਿਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਵੋ ਅਤੇ ਨਤੀਜਾ ਅੱਲ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਛੱਡਦੇ ਹੋਵੋ।

ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਣਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਸਤਗ਼ਫ਼ਿਰੁੱਲਾਹ (ਮੈਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ) ਕਹਿ ਕੇ। ਨਬੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੱਤਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਆਦਤ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਵੱਡੀਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਲਈ ਨਹੀਂ।

ਟਾਇਲਟ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਟਾਇਲਟ ਪੇਪਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛੋਟੀ ਬੋਤਲ ਜਾਂ ਬਿਡੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

ਰਾਵੀਆਂ ਦੀ ਉਹ ਲੜੀ ਜੋ ਹਦੀਸ ਨੂੰ ਨਬੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਲਮਾ ਹਦੀਸ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦੇ ਇਸਨਾਦ ਤੋਂ ਪਰਖਦੇ ਹਨ।

ਰਾਤ ਦਾ ਸਫ਼ਰ: ਨਬੀ ਦਾ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਮੱਕੇ ਤੋਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੱਕ ਦਾ ਸਫ਼ਰ (ਇਸਰਾ) ਅਤੇ ਅਸਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉੱਪਰ ਜਾਣਾ (ਮੇਅਰਾਜ)।

ਰੱਬ ਅੱਗੇ ਸਮਰਪਣ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸਲਾਮਤੀ ਦਾ ਦੀਨ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਅਰਬੀ ਮੂਲ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ 'ਸਲਾਮਤੀ' ਅਤੇ 'ਸਮਰਪਣ' ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੱਬ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਹੰਮਦ ਉਸ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਰਸੂਲ ਹਨ।

ਰਾਤ ਦੀ ਨਮਾਜ਼, ਦਿਨ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਨਮਾਜ਼। ਇਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਲਾਲੀ ਮੁੱਕਣ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੱਕ, ਜਾਂ ਲੋੜ ਪੈਣ ਉੱਤੇ ਫ਼ਜਰ ਤੋਂ ਐਨ ਪਹਿਲਾਂ ਤੱਕ, ਪੜ੍ਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਇਬਾਦਤ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮਤਾ: ਸੱਚੇ ਖ਼ਲੂਸ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹੋ, ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ਆਮ ਕੰਮ ਵੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਉਹ ਪਾਕ ਹਾਲਤ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਾਜੀ ਹੱਜ ਜਾਂ ਉਮਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਖ਼ਾਸ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਨੀਅਤਾਂ ਸਮੇਤ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਦੂਜਾ ਸੱਦਾ, ਜੋ ਜਮਾਤ ਵਾਲੀ ਨਮਾਜ਼ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਅਜ਼ਾਨ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਫ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਖ਼ਲੂਸ: ਇਬਾਦਤ ਜਾਂ ਕੋਈ ਨੇਕ ਕੰਮ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਲ੍ਹਾ ਲਈ ਕਰਨਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਤਾਰੀਫ਼ ਲੈਣ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਅਲ-ਇਖ਼ਲਾਸ ਕੁਰਆਨ ਦੀ ਸੂਰਤ ਨੰਬਰ 112 ਦਾ ਨਾਂ ਵੀ ਹੈ।

ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਆਜ਼ਾਦ ਵਿਚਾਰ, ਜੋ ਯੋਗ ਉਲਮਾ ਉਦੋਂ ਹੁਕਮ ਕੱਢਣ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਲਈ ਸਰੋਤਾਂ ਅਤੇ ਫ਼ਿਕਹ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਦਾ ਡੂੰਘਾ ਇਲਮ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਇਸਲਾਮੀ ਕਾਨੂੰਨ ਜਾਂ ਅਕੀਦੇ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸਵਾਲ ਉੱਤੇ ਉਲਮਾ ਦੀ ਸਰਬਸੰਮਤੀ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਲਮਾ ਹੁਕਮ ਕੱਢਣ ਵੇਲੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਉਹ ਇਜਾਜ਼ਤਨਾਮਾ ਜੋ ਉਸਤਾਦ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਗਿਰਦ ਨੂੰ ਕੋਈ ਲਿਖਤ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਰਆਨ ਜਾਂ ਹਦੀਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਜਾਂ ਤਿਲਾਵਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਂਚਣ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਤਾਦ ਨੇ ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ।

ਉਡੀਕ ਦਾ ਉਹ ਸਮਾਂ ਜੋ ਔਰਤ ਤਲਾਕ ਜਾਂ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਮਿਆਦ ਹਾਲਾਤ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਇਮਾਮ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ।

ਉਹ ਖਾਣਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ੇਦਾਰ ਰਮਜ਼ਾਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰੋਜ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਵੇਲੇ ਰੋਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਮਗ਼ਰਿਬ ਦੇ ਵੇਲੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਖਜੂਰਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।

ਅੱਲ੍ਹਾ ਲਈ ਕੀਤੀ ਇਬਾਦਤ ਅਤੇ ਬੰਦਗੀ ਦੇ ਕੰਮ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਮਾਜ਼ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ੇ ਵਰਗੀਆਂ ਰਸਮੀ ਇਬਾਦਤਾਂ ਵੀ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਵੀ।

ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਜਮਾਤ ਨੂੰ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇਮਾਮ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ, ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵੀ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਲਾਮ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਸਥਾਨਕ ਇਮਾਮ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਚੰਗਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ।

ਗਿਆਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਈਮਾਨ ਅਤੇ ਅਮਲ ਬਾਰੇ ਫ਼ਾਇਦੇਮੰਦ ਗਿਆਨ। ਇਸਲਾਮ ਇਸ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਜਸ਼ਨ ਜਾਂ ਤਿਉਹਾਰ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਹਰ ਸਾਲ ਦੋ ਮੁੱਖ ਈਦਾਂ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ: ਰਮਜ਼ਾਨ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਈਦ-ਉਲ-ਫ਼ਿਤਰ, ਅਤੇ ਹੱਜ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਈਦ-ਉਲ-ਅਜ਼ਹਾ। ਦੋਵੇਂ ਨਮਾਜ਼, ਮਿਲ-ਬੈਠਣ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਹਨ।

ਈਮਾਨ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ। ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਅੱਲ੍ਹਾ, ਉਸ ਦੇ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਰਸੂਲਾਂ, ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਅਤੇ ਤਕਦੀਰ ਉੱਤੇ ਈਮਾਨ ਰੱਖਣਾ। ਹਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਈਮਾਨ ਵਧਦਾ-ਘਟਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ।

ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਬਾਦਤ ਵਾਸਤੇ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰਨਾ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਰਮਜ਼ਾਨ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ। ਕਈ ਮਸਜਿਦਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਤ ਜਾਂ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸਫ਼ਾ ਅਤੇ ਮਰਵਾ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੱਤ ਵਾਰ ਤੁਰਨਾ, ਜੋ ਹੱਜ ਅਤੇ ਉਮਰੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

ਈਮਾਨ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਥੰਮ੍ਹ: 'ਮੈਂ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਸਿਵਾ ਕੋਈ ਮਾਬੂਦ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਮੁਹੰਮਦ ਉਸ ਦੇ ਰਸੂਲ ਹਨ।' ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਕਹਿਣ ਨਾਲ ਹੀ ਇਨਸਾਨ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਰੋਜ਼ਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹੁ ਫੁੱਟਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਧਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ। ਇਹ ਪਸੰਦੀਦਾ ਅਮਲ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ: ਹਦੀਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਰਾਵੀਆਂ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਲੜੀ ਹੋਵੇ। ਸਹੀਹ ਬੁਖ਼ਾਰੀ ਅਤੇ ਸਹੀਹ ਮੁਸਲਿਮ ਦੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹਨ।

ਨਮਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਜਦਾ, ਜਦੋਂ ਮੱਥਾ, ਨੱਕ, ਹੱਥ, ਗੋਡੇ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਬੰਦੇ ਦੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਦੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਖ਼ੈਰਾਤ, ਜਾਂ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਅਤੇ ਹਮਦਰਦੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਕੋਈ ਨੇਕ ਕੰਮ। ਜ਼ਕਾਤ ਦੇ ਉਲਟ, ਸਦਕਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਮੁਸਕਾਨ, ਕਿਸੇ ਗੁਆਂਢੀ ਦੀ ਮਦਦ ਜਾਂ ਖਾਣਾ ਵੰਡਣ ਜਿੰਨਾ ਸਾਦਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨੇਕੀ ਦਾ ਹਰ ਕੰਮ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਧੀਰਜ, ਡਟੇ ਰਹਿਣਾ ਅਤੇ ਟਿਕਵਾਂ ਸੰਜਮ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਬਾਦਤ ਉੱਤੇ ਪੱਕੇ ਰਹਿਣਾ, ਗੁਨਾਹ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਅਤੇ ਔਖਿਆਈ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹਿਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਕੁਰਆਨ ਅਤੇ ਸੁੰਨਤ ਤੋਂ ਲਈ ਗਈ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਰੱਬੀ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਬਾਦਤ, ਨੈਤਿਕਤਾ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਮਾਲੀ ਮਾਮਲੇ, ਇਨਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨੇਕ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਨਬੀ ਦੇ ਸਾਥੀ (ਸਹਾਬਾ), ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਗਿਰਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸਮਝ ਅਤੇ ਅਮਲ ਦੀਆਂ ਅਹਿਮ ਮਿਸਾਲਾਂ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਦੁਆ ਕਰਨਾ ਕਿ ਉਹ ਨਬੀ ਮੁਹੰਮਦ ਉੱਤੇ ਰਹਿਮਤਾਂ ਅਤੇ ਸਲਾਮਤੀ ਭੇਜੇ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਆਵੇ ਤਾਂ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵ ਸੱਲਮ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਲਾਮਤੀ ਹੋਵੇ) ਕਹਿਣਾ। ਕੁਰਆਨ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਸਲਾਮਤੀ। 'ਅੱਸਲਾਮੁ ਅਲੈਕੁਮ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਸਲਾਮਤੀ ਹੋਵੇ', ਅਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹੈ 'ਵ ਅਲੈਕੁਮੁੱਸਲਾਮ' ('ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਸਲਾਮਤੀ')। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੁਣੋਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਹਰ ਉਸ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨਾਲ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮਿਲੋ।

ਇਬਾਦਤ, ਰੱਬ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਨਿਰਾਲੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਰੀਕ ਬਣਾਉਣਾ। ਜੇ ਇਨਸਾਨ ਇਸ ਤੋਂ ਤੌਬਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਮਰ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗੁਨਾਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਨਬੀ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ। ਸੀਰਤ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਰਆਨ ਅਤੇ ਨਬੀ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਨਿਅਮਤਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਕਰ ਨਾਲ ਮੰਨਣਾ। ਸੱਚੇ ਸ਼ੁਕਰ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋਣਾ, ਜ਼ਬਾਨ ਨਾਲ ਕਹਿਣਾ, ਅਤੇ ਨਿਅਮਤਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼, ਜਿਵੇਂ ਕੰਧ, ਕੁਰਸੀ ਜਾਂ ਬੈਗ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਪਰਲੇ ਪਾਸਿਓਂ ਲੰਘ ਸਕਣ। ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੇੜੇ ਰੱਖੋ।

ਨਬੀ ਮੁਹੰਮਦ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਲਾਮਤੀ ਹੋਵੇ) ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ, ਅਮਲ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ। ਸੁੰਨਤ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣਾ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਰਆਨ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਮਾਜ਼, ਤੌਰ-ਤਰੀਕੇ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਸਭ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕੁਰਆਨ ਦਾ ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ। ਕੁੱਲ 114 ਸੂਰਤਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਕੁਝ ਆਇਤਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਈ ਪੰਨਿਆਂ ਤੱਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਵੇਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਆਪਣੀਆਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨਮਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਕੁਰਆਨ ਦੇ ਆਖ਼ਰ ਵਾਲੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਸੂਰਤਾਂ ਸਿੱਖ ਕੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਰਸਮੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਵਾਲੇ ਆਲਿਮ ਲਈ ਇੱਕ ਲਕਬ; ਔਰਤ ਲਈ ਸ਼ੇਖ਼ਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੇ ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਇੱਜ਼ਤ ਵਜੋਂ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲਕਬਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਨਿਗਰਾਨੀ ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਪੁੱਛਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਰਜ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿੱਥੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

ਚੰਗੀ: ਹਦੀਸ ਦਾ ਉਹ ਦਰਜਾ ਜੋ ਸਹੀਹ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੇਠਾਂ ਹੈ। ਹਸਨ ਹਦੀਸ ਨੂੰ ਦਲੀਲ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੱਕੇ ਦਾ ਸਾਲਾਨਾ ਸਫ਼ਰ, ਜੋ ਹਰ ਉਸ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਲੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸਮਰੱਥ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਇਸਲਾਮੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਪੰਜ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਨਬੀ ਮੁਹੰਮਦ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਲਾਮਤੀ ਹੋਵੇ) ਦਾ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਸਾਂਭਿਆ ਕੋਈ ਕਥਨ, ਅਮਲ ਜਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰੀ। ਹਦੀਸ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਕੁਰਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸਰੋਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁਰਆਨ ਉੱਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਮਲ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਸ਼ਰਮ, ਲਿਹਾਜ਼ ਅਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਅਜਿਹਾ ਅਹਿਸਾਸ ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਗ਼ਲਤ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਰਾਵੇ, ਬੋਲ-ਚਾਲ, ਵਰਤਾਓ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਰਵੱਈਏ ਉੱਤੇ ਅਸਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਹਰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਮਨ੍ਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ ਜਾਂ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਾ। ਇਹ ਹੱਦਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੱਕਾ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਹਰਾਮ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਪੁੱਛਣਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੀਕ ਹੈ।

ਪੜ੍ਹਾਈ ਦਾ ਘੇਰਾ। ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸਮੂਹ ਕਿਸੇ ਉਸਤਾਦ ਨਾਲ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਕੁਰਆਨ, ਹਦੀਸ ਜਾਂ ਕੋਈ ਕਿਤਾਬ ਪੜ੍ਹਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਮਸਜਿਦਾਂ ਨਵੇਂ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਲਈ ਹਲਕਾ ਚਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਹਰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਜਾਇਜ਼ ਜਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਉਸ ਖਾਣੇ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸਲਾਮੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਹਰ ਪਹਿਲੂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਹਲਾਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਰਾ ਕੁਰਆਨ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਇੱਜ਼ਤ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਾਫ਼ਿਜ਼ ਅਜਿਹਾ ਆਲਿਮ ਵੀ ਹੋਵੇ ਜੋ ਹੁਕਮ ਦੇ ਸਕੇ।

ਈਮਾਨ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਵਤਨ ਛੱਡਣਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਨਬੀ ਮੁਹੰਮਦ ਦਾ ਮੱਕੇ ਤੋਂ ਮਦੀਨੇ ਵੱਲ ਜਾਣਾ। ਵਧੇਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਆਪਣੇ ਦੀਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਜਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਣਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਇਸਲਾਮੀ ਕਮਰੀ ਕੈਲੰਡਰ, ਜੋ ਨਬੀ ਦੀ ਮਦੀਨੇ ਵੱਲ ਹਿਜਰਤ ਤੋਂ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਮਹੀਨਾ ਨਵੇਂ ਚੰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਰਮਜ਼ਾਨ ਅਤੇ ਈਦ ਹਰ ਸਾਲ ਲਗਭਗ 11 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਿਰ ਦਾ ਸਕਾਰਫ਼ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਔਰਤਾਂ ਹਯਾ ਅਤੇ ਈਮਾਨ ਦੇ ਇਜ਼ਹਾਰ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਧੇਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਹਿਜਾਬ ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਪਹਿਰਾਵੇ ਅਤੇ ਵਰਤਾਓ ਵਿੱਚ ਹਯਾ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਹੈ।

ਮਾਹਵਾਰੀ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਔਰਤ ਨਮਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦੀ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ, ਅਤੇ ਛੁੱਟੀਆਂ ਨਮਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਕਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।

ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਕਮਰੀ (ਚੰਨ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਵਾਲਾ) ਸਾਲ। ਜਦੋਂ ਨਿਸਾਬ ਜਿੰਨੀ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੌਲਤ ਇੱਕ ਹੌਲ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜ਼ਕਾਤ ਵਾਜਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਤਕਦੀਰ, ਅਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਮੁਕੰਮਲ ਇਲਮ ਅਤੇ ਫ਼ੈਸਲਾ। ਕਦਰ ਉੱਤੇ ਈਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਸੀ, ਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ।

ਉਹ ਸਾਦਾ ਚਿੱਟਾ ਕੱਪੜਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਲਈ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਬੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਚਿੱਟੇ ਸੂਤੀ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦਾ ਕਫ਼ਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਭਰਪਾਈ: ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਗ਼ਲਤੀ ਦੇ ਬਦਲੇ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਮਲ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਖਾਧੀ ਕਸਮ ਤੋੜਨਾ। ਕਸਮ ਲਈ ਕੁਰਆਨ ਨੇ ਦਸ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖੁਆਉਣਾ ਜਾਂ ਕੱਪੜੇ ਦੇਣਾ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੇ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਰੋਜ਼ੇ ਰੱਖਣਾ।

ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਜਿਸ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਸੱਚ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਜਾਂ ਠੁਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਲਾਮੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੁਫ਼ਰ ਜਾਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਗਾਲ੍ਹ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ।

ਮੱਕੇ ਵਿੱਚ ਘਣ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਪਾਕ ਇਮਾਰਤ, ਜਿਸ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਹਰ ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਸੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੱਜ ਅਤੇ ਉਮਰਾ ਦੋਵੇਂ ਇਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕੁਰਆਨ ਦੀ ਤਿਲਾਵਤ ਦਾ ਮਾਹਿਰ। ਸੋਹਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਜਵੀਦ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਆਲਿਮ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਜੋ ਹੁਕਮ ਦੇ ਸਕੇ।

ਉਹ ਦਿਸ਼ਾ ਜਿਸ ਵੱਲ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨਮਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯਾਨੀ ਮੱਕੇ ਵਿੱਚ ਕਾਬੇ ਵੱਲ। ਕਿਬਲਾ ਲੱਭਣ ਨਾਲ ਨਮਾਜ਼ ਅਤੇ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਵਰਗੇ ਇਬਾਦਤ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਠੀਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਨਮਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਾ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਰਾਤ ਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਇਬਾਦਤ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਯਾਮ ਅਲ-ਲੈਲ।

ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਪਾਕ ਕਿਤਾਬ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦਾ ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਕਲਾਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ 23 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਬੀ ਮੁਹੰਮਦ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਲਾਮਤੀ ਹੋਵੇ) ਉੱਤੇ ਉਤਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਲਈ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸਰੋਤ ਹੈ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਅਰਬੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੁਰਆਨ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਅਖ਼ੀਰ ਤੱਕ ਪੂਰਾ ਪੜ੍ਹਨਾ। ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਮਸਜਿਦਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਖ਼ਤਮ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਜੁਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਵਿਰੋਧੀ ਲਿੰਗ ਦੇ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਨਿੱਜੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਇਕੱਲੇ ਹੋਣਾ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਜੀਵਨ-ਸਾਥੀ ਜਾਂ ਮਹਿਰਮ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਨਬੀ ਨੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਕਿ ਕੋਈ ਮਰਦ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਮਹਿਰਮ ਮੌਜੂਦ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇਸੇ ਲਈ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਕੋਈ ਜੀਅ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਜਨਤਕ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਨਿਗਰਾਨ, ਜਾਨਸ਼ੀਨ ਜਾਂ ਨੁਮਾਇੰਦਾ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਧਰਤੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਜੋਂ ਇਨਸਾਨਾਂ ਲਈ, ਜਾਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖ਼ਲੀਫ਼ੇ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਸਿਰ ਢੱਕਣ ਵਾਲਾ ਕੱਪੜਾ ਜੋ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਲਟਕਦਾ ਹੈ। ਕੁਰਆਨ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਬਹੁਵਚਨ ਉਦੋਂ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਈਮਾਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਓੜ੍ਹਨੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਨਮਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਮਰ ਧਿਆਨ, ਸਕੂਨ ਅਤੇ ਅਦਬ। ਇਹ ਮਸ਼ੀਨ ਵਾਂਗ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਹਾਲਤ ਹੈ।

ਜੁਮੇ ਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਈਦ ਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਦੇ ਮੌਕੇ ਇਮਾਮ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਤਕਰੀਰ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਸਲਾਮੀ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ, ਨਸੀਹਤਾਂ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਖ਼ੁਤਬੇ ਦੌਰਾਨ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਸੁਣਨ ਦੀ ਤਾਕੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਚਮੜੇ ਦੀ ਜੁਰਾਬ ਜਾਂ ਬੂਟ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵੁਜ਼ੂ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਧੋਣ ਦੀ ਥਾਂ ਗਿੱਲਾ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਵੁਜ਼ੂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਨਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਫ਼ਿਕਹ ਦੇ ਮਜ਼ਹਬਾਂ ਦੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਰਾਏ ਵੱਖਰੀ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਕਿਹੜੀਆਂ ਜੁਰਾਬਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਗਿਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਉਸਤਾਦ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ।

ਉਹ ਤਲਾਕ ਜੋ ਪਤਨੀ ਮੰਗਦੀ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਮਹਿਰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਕੇ। ਨਬੀ ਦੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੇ ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਨਿਕਾਹ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਇਮਾਮ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਕਾਨੂੰਨ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਵਕੀਲ ਨਾਲ।

ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਇਬਾਦਤ ਵਜੋਂ ਧੋਣਾ, ਜੋ ਵਿਆਹੁਤਾ ਨੇੜਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਮਾਹਵਾਰੀ ਜਾਂ ਜਣੇਪੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ ਖ਼ੂਨ ਬੰਦ ਹੋਣ 'ਤੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁਸਤਹੱਬ ਹੈ (ਕੁਝ ਫ਼ਿਕਹ ਦੇ ਮਜ਼ਹਬ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ)। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਾਕੀ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਧੋਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਕਮਜ਼ੋਰ: ਅਜਿਹੀ ਹਦੀਸ ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਵੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਜਾਂ ਇਬਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਮੀ ਹੋਵੇ। ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਹੁਕਮ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ।

ਦੋਜ਼ਖ਼ ਦੀ ਅੱਗ, ਆਖ਼ਰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਥਾਂ ਜੋ ਸੱਚ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਚਿਤਾਵਨੀ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਲਾਜ਼ਮੀ ਸਾਲਾਨਾ ਖ਼ੈਰਾਤ, ਜੋ ਮੁਸਲਮਾਨ ਦੇ ਜ਼ਕਾਤ ਵਾਲੇ ਮਾਲ ਦਾ 2.5% ਗਿਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਪੰਜ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਾਲ ਨੂੰ ਪਾਕ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਾਲ ਇੱਕ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਹੱਦ (ਨਿਸਾਬ) ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ।

ਬਹਿਸ਼ਤ, ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਇਨਾਮ ਜਿਸ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਕੂਨ, ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਨੇੜਤਾ ਦੀ ਥਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਰਸਮਾਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਨਾਜ਼ੇ ਦੀ ਨਮਾਜ਼। ਵਧੇਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਮਰਹੂਮ ਵਿਅਕਤੀ ਅਤੇ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸੰਭੋਗ ਜਾਂ ਜਿਨਸੀ ਤਰਲ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਹਾਲਤ। ਜਨਾਬਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਨਮਾਜ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਧੋਣ (ਗ਼ੁਸਲ) ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇਸਲਾਮੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿਬਹ ਕੀਤੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਮਾਸ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਬਹ ਕਰਦੇ ਵੇਲੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਨਾਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਸਵਾਲਾਂ ਉੱਤੇ ਉਲਮਾ ਦੀ ਰਾਏ ਵੱਖਰੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਈਸਾਈਆਂ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਬਹ ਕੀਤਾ ਮਾਸ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਉਸਤਾਦ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਰਾਏ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣਾ ਹੈ।

ਮੱਕੇ ਵਿੱਚ ਕਾਬੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬਰਕਤ ਵਾਲੇ ਖੂਹ ਦਾ ਪਾਣੀ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਦੁਆ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਜੱਦੋ-ਜਹਿਦ ਅਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਾ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਗੁਨਾਹ ਅਤੇ ਔਖਿਆਈ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਅੰਦਰਲੀ ਜੱਦੋ-ਜਹਿਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੰਘਰਸ਼ ਜੋ ਸਖ਼ਤ ਨੈਤਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪਾਬੰਦ ਹੈ।

ਛੋਟੇ ਕਲਮਿਆਂ, ਤੈਅ ਦੁਆਵਾਂ ਜਾਂ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਰਾਹੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦਾ ਅਮਲ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਿਤੇ ਵੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਆਮ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਦਾ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਧੂੰਏਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਣਾਏ ਗਏ ਅਣਦਿਸਦੇ ਜੀਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਇਨਸਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਈਮਾਨ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।

ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਿਨਸੀ ਸਬੰਧ। ਕੁਰਆਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੀ ਨਾ ਜਾਓ।

ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਨਮਾਜ਼, ਪੰਜ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨਮਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੀ। ਇਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਢਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੁਰਆਨ ਦੇ ਲਗਭਗ ਬਰਾਬਰ 30 ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ (ਬਹੁਵਚਨ ਅਜਜ਼ਾ)। ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਜੁਜ਼ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕੁਰਆਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸੇ ਲਈ ਕਈ ਲੋਕ ਰਮਜ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਜੁਮੇ ਦੀ ਜਮਾਤ ਵਾਲੀ ਨਮਾਜ਼, ਜੋ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਜ਼ੁਹਰ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਕਰੀਰ, ਖ਼ੁਤਬਾ, ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਲਗ ਮਰਦਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; ਔਰਤਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ, ਬਿਮਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮੁਸਾਫ਼ਿਰਾਂ ਲਈ ਆਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਆਉਣ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਜ਼ੁਹਰ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਇਕੱਠ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਹੋਰ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ ਤਰੀਕਾ।

ਇਸਲਾਮੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦਾ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਮਹੀਨਾ। ਹੱਜ ਇਸੇ ਮਹੀਨੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਈਦ-ਉਲ-ਅਜ਼ਹਾ ਇਸ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਬੀ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਨੌਵੀਂ ਤਾਰੀਖ਼, ਅਰਫ਼ੇ ਦੇ ਦਿਨ, ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੱਤੀ।

ਦੁਖੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਅਫ਼ਸੋਸ ਕਰਨਾ: ਮਿਲਣ ਜਾਣਾ, ਖਾਣਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਹੌਸਲੇ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿਣਾ। ਨਬੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੁਖੀ ਧੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ ਸਨ: ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਉਸੇ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਦਾ ਹੈ।

ਨਮਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਗਵਾਹੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਲਾਮ ਦੇ ਸ਼ਬਦ, ਈਮਾਨ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਅਤੇ ਨਬੀ ਉੱਤੇ ਦਰੂਦ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਸੁਬਹਾਨੱਲ੍ਹਾ (ਅੱਲ੍ਹਾ ਪਾਕ ਹੈ) ਕਹਿ ਕੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਪਾਕੀ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਣਕਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਜ਼ਿਕਰ ਗਿਣਦੇ ਹਨ।

ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਨਫ਼ਲ ਨਮਾਜ਼, ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਦੇਰ ਸੌਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਫ਼ਜਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ। ਇਹ ਵਾਧੂ ਹੈ, ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਦੋ ਰਕਅਤਾਂ ਵੀ ਗਿਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਬਾਦਤ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਜਾਂ ਪਸੰਦੀਦਾ ਪਾਕੀ ਅਤੇ ਸਫ਼ਾਈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੁਜ਼ੂ ਅਤੇ ਗ਼ੁਸਲ ਰਾਹੀਂ ਪਾਕ ਹੋਣਾ, ਅਤੇ ਸਰੀਰ, ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਰੱਖਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

'ਅੱਲ੍ਹਾਹੁ ਅਕਬਰ' ('ਅੱਲ੍ਹਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ') ਕਹਿਣਾ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਨਮਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇਬਾਦਤ ਦੇ ਕਈ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਰੱਬ ਦਾ ਡਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ, ਅਜਿਹੀ ਚੌਕਸੀ ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਫ਼ਰਮਾਂਬਰਦਾਰੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਗੁਨਾਹ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸਲਾਮੀ ਰੂਹਾਨੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਟੀਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਤਿਲਾਵਤ ਵੇਲੇ ਕੁਰਆਨ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਸਹੀ ਉਚਾਰਨ ਦੇ ਨਿਯਮ। ਤਜਵੀਦ ਸਿੱਖਣਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ।

ਉਲਮਾ ਵੱਲੋਂ ਕੁਰਆਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ ਤਸ਼ਰੀਹ। ਤਫ਼ਸੀਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਆਇਤ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ, ਅਰਥ ਅਤੇ ਸਬਕ ਦੱਸਦੀ ਹੈ। ਕੁਰਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਤਫ਼ਸੀਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਉਲਝਣ ਤੋਂ ਬਚਾਏਗਾ।

ਸਾਫ਼ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਸੁੱਕੀ ਪਾਕੀ, ਜੋ ਵੁਜ਼ੂ ਜਾਂ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਧੋਣ (ਗ਼ੁਸਲ) ਦੀ ਥਾਂ ਉਦੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰੇ। ਕੁਰਆਨ ਇਸ ਦਾ ਬਿਆਨ 5:6 ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਚੰਗਾ, ਪਾਕ ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ। ਕੁਰਆਨ ਹਲਾਲ ਦੇ ਨਾਲ ਤੱਯਿਬ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਖਾਣਾ ਹਲਾਲ ਵੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੱਯਿਬ ਵੀ।

ਰਮਜ਼ਾਨ ਦੀਆਂ ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਨਫ਼ਲ ਨਮਾਜ਼ਾਂ, ਜੋ ਇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਜਮਾਤ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਸਜਿਦਾਂ ਵਿੱਚ ਰਕਅਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਕੇ ਘਰ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਹਾਜੀ ਇਹਰਾਮ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਲੱਬੈਕ ਅੱਲਾਹੁੰਮਾ ਲੱਬੈਕ (ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੱਲ੍ਹਾ, ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ) ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਤਲਾਕ। ਇਸ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਕਈ ਪੜਾਅ ਹਨ ਅਤੇ ਫ਼ਿਕਹ ਦੇ ਮਜ਼ਹਬਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਤਲਾਕ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਇਮਾਮ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਕਾਨੂੰਨ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਵਕੀਲ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਅੱਲ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਅਮਲੀ ਕਦਮ ਚੁੱਕ ਸਕਦੇ ਹੋ ਉਹ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋ, ਫਿਰ ਨਤੀਜਾ ਅੱਲ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।

ਇਬਾਦਤ ਵਜੋਂ ਕਾਬੇ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਸੱਤ ਚੱਕਰ ਲਾਉਣਾ, ਜੋ ਹੱਜ ਅਤੇ ਉਮਰੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਹੋਣਾ, ਅਤੇ ਇਬਾਦਤ ਸਿਰਫ਼ ਉਸੇ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਕਰਨਾ। ਇਹ ਇਸਲਾਮੀ ਅਕੀਦੇ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ।

ਪਛਤਾਵਾ, ਜਾਂ ਗ਼ਲਤੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲ ਮੁੜਨਾ। ਇਸਲਾਮ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਤੌਬਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਬੱਸ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗ਼ਲਤੀ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ, ਸੱਚਾ ਪਛਤਾਵਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਦੁਹਰਾਉਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਕਰਨਾ।

ਆਖ਼ਰੀ ਜ਼ਮਾਨੇ ਬਾਰੇ ਇਸਲਾਮੀ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਝੂਠਾ ਮਸੀਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਫ਼ਿਤਨੇ ਤੋਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਪਨਾਹ ਮੰਗਣ।

ਸਾਫ਼ ਸਮਝਾਉਣ, ਚੰਗੇ ਵਰਤਾਓ ਅਤੇ ਸਿਆਣੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਰਾਹੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਸਮਝਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ। ਜਨਤਕ ਤਬਲੀਗ਼ ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਵਰਤਾਓ ਵੀ।

ਦਿਨ ਚੜ੍ਹੇ, ਸੂਰਜ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਰਕਅਤਾਂ ਦੀ ਨਫ਼ਲ ਨਮਾਜ਼।

ਧਰਮ, ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਫ਼ਰਮਾਂਬਰਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਜੀਣ ਦਾ ਪੂਰਾ ਤਰੀਕਾ। ਜਦੋਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਦੀਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਤਲਬ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਇਸਲਾਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਇਬਾਦਤਾਂ ਹਨ।

ਅੱਲ੍ਹਾ ਅੱਗੇ ਕੀਤੀ ਨਿੱਜੀ ਦੁਆ ਜਾਂ ਬੇਨਤੀ, ਯਾਨੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਗਣਾ। ਪੰਜ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨਮਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਦੁਆ ਦਾ ਕੋਈ ਤੈਅ ਰੂਪ ਨਹੀਂ: ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਸਿੱਧਾ ਰੱਬ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਹੈ।

ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਆਰਜ਼ੀ ਹੈ।

ਨਾਪਾਕ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਸ਼ਾਬ ਅਤੇ ਮਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਾਜ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਰੀਰ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਜਾਂ ਨਮਾਜ਼ ਦੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਧੋ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਿਨਾਂ ਵੁਜ਼ੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਆਪਾ ਜਾਂ ਅਨਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ਾਂ ਸਮੇਤ। ਇਸਲਾਮੀ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਨਫ਼ਸ ਦੀ ਤਰਬੀਅਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।

ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀਆਂ ਇਬਾਦਤਾਂ। ਨਫ਼ਲ ਨਮਾਜ਼ਾਂ, ਰੋਜ਼ੇ ਅਤੇ ਖ਼ੈਰਾਤ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੰਜ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਰਸਮੀ ਇਸਲਾਮੀ ਨਮਾਜ਼। ਇਹ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਪੰਜ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵਿਚਕਾਰ ਸਿੱਧਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਨਮਾਜ਼ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਠੀਕ ਹੈ।

ਸਫ਼ਰ ਦੌਰਾਨ ਚਾਰ ਰਕਅਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਨਮਾਜ਼ਾਂ (ਜ਼ੁਹਰ, ਅਸਰ ਅਤੇ ਇਸ਼ਾ) ਦੋ ਰਕਅਤਾਂ ਪੜ੍ਹਨਾ। ਫ਼ਜਰ ਅਤੇ ਮਗ਼ਰਿਬ ਛੋਟੀਆਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਫ਼ਿਕਹ ਦੇ ਮਜ਼ਹਬਾਂ ਦੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਰਾਏ ਵੱਖਰੀ ਹੈ ਕਿ ਸਫ਼ਰ ਕਿੰਨਾ ਦੂਰ ਅਤੇ ਕਿੰਨਾ ਲੰਮਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ੁਹਰ ਨੂੰ ਅਸਰ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਮਗ਼ਰਿਬ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾ ਨਾਲ, ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਪੜ੍ਹਨਾ। ਫ਼ਿਕਹ ਦਾ ਸ਼ਾਫ਼ਈ ਮਜ਼ਹਬ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹਨਫ਼ੀ ਮਜ਼ਹਬ ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਸਿਰਫ਼ ਹੱਜ ਦੌਰਾਨ ਅਰਫ਼ਾਤ ਅਤੇ ਮੁਜ਼ਦਲਿਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਦੌਲਤ ਦੀ ਉਹ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਮਾਤਰਾ ਜੋ ਜ਼ਕਾਤ ਵਾਜਬ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਨਾਲ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਡਾਲਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਰਕਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਨਾਲ ਬਦਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਇਸਲਾਮੀ ਵਿਆਹ ਦਾ ਇਕਰਾਰ। ਇਹ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੱਕਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜਣੇਪੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਖ਼ੂਨ। ਇਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਮਾਹਵਾਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਹਨ।

ਫ਼ਰਜ਼ ਨਮਾਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਬਾਅਦ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਫ਼ਲ ਰਕਅਤਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਫ਼ਜਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ। ਇਹ ਫ਼ਰਜ਼ ਨਮਾਜ਼ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਫ਼ਿਕਹ ਦੇ ਮਜ਼ਹਬ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗਿਣਦੇ ਹਨ।

ਇਰਾਦਾ। ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਨੀਅਤ ਦਾ ਖ਼ਲੂਸ ਹੀ ਅਮਲਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੂਹਾਨੀ ਕੀਮਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਮਾਜ਼ ਜਾਂ ਰੋਜ਼ੇ ਵਰਗੀਆਂ ਇਬਾਦਤਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਨੀਅਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।

ਸਵੇਰ ਦੀ ਨਮਾਜ਼, ਪੰਜ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨਮਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ। ਇਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪਹੁ ਫੁੱਟਣ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਵੇਰ ਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਦਿਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਤਰੀਕਾ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਸਵਾਲ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਆਲਿਮ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਫ਼ਿਕਹੀ ਰਾਏ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਫ਼ਤਵਾ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਲਾਮੀ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਹਾਲਤ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਲਾਗੂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਾਜ਼ਮੀ ਅਮਲ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਨ ਉੱਤੇ ਸਵਾਬ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਮਜਬੂਰੀ ਦੇ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਛੱਡਣਾ ਗੁਨਾਹ ਹੈ।

ਇਸਲਾਮੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ: ਨਮਾਜ਼ ਕਿਵੇਂ ਪੜ੍ਹਨੀ ਹੈ, ਰੋਜ਼ਾ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖਣਾ ਹੈ, ਜ਼ਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਦੇਣੀ ਹੈ, ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਖ਼ਰੀਦ-ਵੇਚ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਫ਼ਿਕਹ ਦੇ ਆਲਿਮ ਨੂੰ ਫ਼ਕੀਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸਲਾਮੀ ਕਾਨੂੰਨ (ਫ਼ਿਕਹ) ਦਾ ਇੱਕ ਮਕਤਬ। ਸੁੰਨੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਚਾਰ ਮਜ਼ਹਬਾਂ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਹਨਫ਼ੀ, ਮਾਲਿਕੀ, ਸ਼ਾਫ਼ਈ ਅਤੇ ਹੰਬਲੀ। ਇਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹਨ ਅਤੇ ਵੇਰਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਈਟ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚੁਣੇ ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਕੋਈ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼, ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਮੁਸੀਬਤ ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਈਮਾਨ ਅਤੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪਰਖਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸਮਾਜਿਕ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਜਾਂ ਗੜਬੜ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਕੁਦਰਤੀ, ਪਾਕ ਹਾਲਤ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇਨਸਾਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਦਾ ਝੁਕਾਅ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਣਾ ਕਿਸੇ ਓਪਰੀ ਚੀਜ਼ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸੇ ਅਸਲ ਸੁਭਾਅ ਵੱਲ ਵਾਪਸੀ ਹੈ।

ਰਮਜ਼ਾਨ ਦੇ ਹਰ ਉਸ ਰੋਜ਼ੇ ਦੇ ਬਦਲੇ ਕਿਸੇ ਲੋੜਵੰਦ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖੁਆਉਣਾ ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾ ਰੱਖ ਸਕੇ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਲੰਮੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕਰਕੇ। ਫ਼ਿਕਹ ਦੇ ਮਜ਼ਹਬਾਂ ਦੀ ਵੇਰਵਿਆਂ ਬਾਰੇ ਰਾਏ ਵੱਖਰੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮਾਮਲੇ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਉਸਤਾਦ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ।

ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਰਹਿਮਤ ਜਾਂ ਵਾਧਾ। ਇਹ ਉਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਾਂ, ਪੈਸਾ, ਇਲਮ ਜਾਂ ਮਿਹਨਤ ਉਮੀਦ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਕੰਮ ਆਈ।

ਮੌਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦੇ ਉਠਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਦੀ ਓਟ ਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਅਵਸਥਾ।

'ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ।' ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਹ ਖਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵੁਜ਼ੂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਰੂਪ, ਬਿਸਮਿੱਲਾਹਿਰ-ਰਹਮਾਨਿਰ-ਰਹੀਮ, ਸੂਰਤ ਅਲ-ਫ਼ਾਤਿਹਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ।

ਇਬਾਦਤ ਜਾਂ ਅਕੀਦੇ ਵਿੱਚ ਜੋੜੀ ਗਈ ਕੋਈ ਧਾਰਮਿਕ ਨਵੀਂ ਗੱਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੁਰਆਨ ਜਾਂ ਸੁੰਨਤ ਵਿੱਚ ਠੋਸ ਅਧਾਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਨਵੀਂ ਦੁਨਿਆਵੀ ਚੀਜ਼ ਬਿਦਅਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

ਚਿਹਰਾ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਮੁਸਲਮਾਨ ਔਰਤਾਂ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਿਕਾਬ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਚਿਹਰਾ ਢੱਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਬੁਰਕਾ ਇੱਕ ਵੱਧ ਪੂਰਾ ਬਾਹਰੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਬਾਰੇ ਰਾਵਾਂ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਆਲਿਮ ਮੁਤਾਬਕ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ।

ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨਮਾਜ਼ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ 'ਸਜਦੇ ਦੀ ਥਾਂ' ਹੈ। ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਜਾਂ ਸੱਦੇ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।

ਸ਼ੱਕੀ: ਅਜਿਹਾ ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਚੀਜ਼ ਜਿਸ ਦਾ ਹਲਾਲ ਹੋਣਾ ਸਾਫ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਜੈਲੇਟਿਨ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਤੱਤ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਨਬੀ ਨੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਕਿ ਸਾਫ਼ ਹਲਾਲ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਹਰਾਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ੱਕੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦੀਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਜਮਾਤ ਵਾਲੀ ਨਮਾਜ਼ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਬਾਕੀ ਨਮਾਜ਼ ਇਮਾਮ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਸਲਾਮ ਫੇਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਜੋ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸੀ ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।

ਉਹ ਤੋਹਫ਼ਾ ਜੋ ਲਾੜਾ ਨਿਕਾਹ ਦੇ ਇਕਰਾਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਲਾੜੀ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਹੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਸੇ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਨੇੜਲਾ ਪਰਿਵਾਰ: ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ-ਪਿਓ, ਬੱਚੇ, ਭੈਣ-ਭਰਾ, ਚਾਚਾ, ਮਾਮਾ, ਭੂਆ, ਮਾਸੀ, ਭਤੀਜਾ-ਭਤੀਜੀ ਜਾਂ ਭਾਣਜਾ-ਭਾਣਜੀ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਹੁਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਜਿਵੇਂ ਸਹੁਰਾ ਜਾਂ ਸੱਸ। ਮਹਿਰਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਰਦੇ ਵਿੱਚ ਢਿੱਲ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਧਰਮ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਗ਼ੈਰ-ਮੁਸਲਮਾਨ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਭਰਾ ਵੀ ਮਹਿਰਮ ਹੀ ਹੈ। ਚਚੇਰੇ, ਮਮੇਰੇ, ਫੁਫੇਰੇ ਅਤੇ ਮਸੇਰੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ, ਅਤੇ ਜੀਜੇ, ਦਿਓਰ ਅਤੇ ਜੇਠ ਮਹਿਰਮ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਨਾਪਸੰਦ ਹੈ ਪਰ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਮਨ੍ਹਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਉੱਤੇ ਸਵਾਬ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਇਸਲਾਮੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਉੱਚੇ ਮਕਸਦ ਅਤੇ ਹਿਕਮਤਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਈਮਾਨ, ਜਾਨ, ਅਕਲ, ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਮਾਲ ਦੀ ਰਾਖੀ। ਇਹ ਸੰਕਲਪ ਉਲਮਾ ਨੂੰ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦਾ ਮਕਸਦ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਵੇਲੇ ਦੀ ਨਮਾਜ਼, ਜੋ ਪੰਜ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨਮਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੌਥੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਫ਼ੌਰਨ ਬਾਅਦ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਗ਼ਰਿਬ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਲਾਲੀ ਮੁੱਕਣ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਦਾਤਣ, ਜੋ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸੁੰਨਤ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਅਜ਼ਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਮੁਅੱਜ਼ਿਨ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਨਮਾਜ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਪਸੰਦੀਦਾ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਫ਼ਰਜ਼ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਨ ਉੱਤੇ ਸਵਾਬ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਇਸਲਾਮ ਵਾਲੇ ਮੂਲ ਤੋਂ ਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਰੱਬ ਅੱਗੇ ਸਮਰਪਣ ਕਰਕੇ ਸਲਾਮਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਹਾਦਾ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ।

ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਨਬੀ ਅਤੇ ਰਸੂਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਲਾਮਤੀ ਹੋਵੇ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੁਹੱਬਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁੰਨਤ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਇਨਸਾਨੀ ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ।

ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਈਮਾਨ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਹਿਜਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੱਕਾ ਛੱਡ ਕੇ ਮਦੀਨੇ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ।

ਅਜਿਹਾ ਆਲਿਮ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਹੁਕਮ (ਫ਼ਤਵੇ) ਦੇਣ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ। ਫ਼ਤਵਾ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਜਵਾਬ ਉਧਾਰ ਲੈਣ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਹਾਲਾਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੋ।

ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜਾਇਜ਼ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਧਾਰਮਿਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਨਾ ਚੰਗੀ ਨਾ ਮਾੜੀ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਨ ਜਾਂ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਨਾ ਗੁਨਾਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਨਾ ਸਵਾਬ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਨੀਅਤ ਉਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਬਦਲ ਨਾ ਦੇਵੇ।

ਕਿਸੇ ਧਾਰਮਿਕ ਆਲਿਮ ਜਾਂ ਇਮਾਮ ਲਈ ਇੱਕ ਲਕਬ, ਜੋ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਲਕਬਾਂ ਵਾਂਗ, ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਨਿਗਰਾਨੀ ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਨਬੀ ਮੁਹੰਮਦ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਈ ਮੁਸਲਮਾਨ ਰਬੀਉਲ ਅੱਵਲ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਲਮਾ ਦੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਰਾਏ ਵੱਖਰੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ। ਜੇ ਇਹ ਸਵਾਲ ਉੱਠੇ, ਤਾਂ ਆਨਲਾਈਨ ਬਹਿਸ ਵਿੱਚ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਉਸਤਾਦ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ।

ਰਹਿਮ, ਹਮਦਰਦੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਦੇਖਭਾਲ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਅਕਸਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਬਾਰੇ, ਅਤੇ ਨਬੀ ਮੁਹੰਮਦ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਲਾਮਤੀ ਹੋਵੇ) ਵੱਲੋਂ ਸਿਖਾਏ ਰਹਿਮ ਵਾਲੇ ਚਰਿੱਤਰ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਵਰਤਦੇ ਹਨ।

ਇਸਲਾਮੀ ਨਮਾਜ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਇਕਾਈ ਜਾਂ ਗੇੜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਾ, ਝੁਕਣਾ ਅਤੇ ਸਜਦਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਪੰਜ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨਮਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੀਆਂ ਰਕਅਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੈਅ ਹੈ। ਹਰਕਤਾਂ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਭਿਆਸ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ।

ਇਸਲਾਮੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦਾ ਨੌਵਾਂ ਮਹੀਨਾ, ਜਦੋਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਪਹੁ ਫੁੱਟਣ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੱਕ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਸਮਾਂ ਵਾਧੂ ਨਮਾਜ਼, ਕੁਰਆਨ ਪੜ੍ਹਨ, ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਪਹਿਲਾ ਰਮਜ਼ਾਨ ਕਿਤੇ-ਕਿਤੇ ਔਖਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਇਸ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਦਿਖਾਵਾ: ਇਬਾਦਤ ਜਾਂ ਨੇਕ ਕੰਮ ਇਸ ਲਈ ਕਰਨਾ ਕਿ ਲੋਕ ਦੇਖਣ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਨ। ਇਹ ਖ਼ਲੂਸ (ਇਖ਼ਲਾਸ) ਦਾ ਉਲਟ ਹੈ। ਇਹ ਫ਼ਿਕਰ ਕਰਨਾ ਕਿ ਕਿਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦਿਖਾਵਾ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ, ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਨ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਸੂਦ ਜਾਂ ਵਿਆਜ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਤ ਕਮਾਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮੀ ਕਾਨੂੰਨ ਕੁਝ ਮਾਲੀ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਵਿਆਜ ਵਾਲੇ ਸੌਦਿਆਂ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸਲਾਮੀ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੇ ਉਲਟ ਹਨ।

ਦੋ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। "ਰਿਵਰਟ" (ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲਾ) ਇਸ ਸਿੱਖਿਆ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਬੱਚਾ ਫ਼ਿਤਰਤ ਉੱਤੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਝੁਕਾਅ ਉੱਤੇ (Sahih al-Bukhari 1385), ਇਸ ਲਈ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਨੂੰ ਵਾਪਸੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਮੁਸਲਮਾਨ "ਕਨਵਰਟ" (ਧਰਮ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ) ਕਹਾਉਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਬਦ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਿਹੜਾ ਸ਼ਬਦ ਠੀਕ ਲੱਗੇ ਉਹ ਵਰਤੋ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਟੋਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।

ਨਮਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਝੁਕਣ ਦੀ ਹਾਲਤ, ਜਦੋਂ ਨਮਾਜ਼ੀ ਗੋਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਲੱਕ ਤੋਂ ਝੁਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਰ ਰਕਅਤ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸਰੀਰਕ ਰੁਕਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਰੋਜ਼ਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਰਮਜ਼ਾਨ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਪਹੁ ਫੁੱਟਣ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੱਕ ਖਾਣ, ਪੀਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਰੀਰਕ ਲੋੜਾਂ ਤੋਂ ਰੁਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਰੋਜ਼ਾ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਪੰਜ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਵਾਧੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ।

ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਜਦੋਂ ਕੁਰਆਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਤਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਸੂਰਤ ਅਲ-ਕਦਰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਸ ਨੂੰ ਰਮਜ਼ਾਨ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।

ਸਰਪ੍ਰਸਤ, ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਲਾੜੀ ਦਾ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨੇੜਲਾ ਮਰਦ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਿਕਾਹ ਦੇ ਇਕਰਾਰ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫ਼ਿਕਹ ਦੇ ਮਜ਼ਹਬਾਂ ਦੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਰਾਏ ਵੱਖਰੀ ਹੈ ਕਿ ਵਲੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਹਾਲਾਤ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਇਮਾਮ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ।

ਨਿਕਾਹ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਵਿਆਹ ਦਾ ਖਾਣਾ। ਨਬੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸਹਾਬੀ ਨੂੰ ਵਲੀਮਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਭਾਵੇਂ ਇੱਕ ਭੇਡ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਾਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਲਾਜ਼ਮੀ ਅਮਲ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਹਨਫ਼ੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਫ਼ਰਜ਼ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਉਲਮਾ ਦਲੀਲ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਉੱਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਫ਼ਰਜ਼ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।

ਇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਟਾਂਕ ਗਿਣਤੀ ਦੀਆਂ ਰਕਅਤਾਂ ਵਾਲੀ ਨਮਾਜ਼, ਜੋ ਅਕਸਰ ਰਾਤ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਨਮਾਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਤਾਕੀਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਬੰਦੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।

ਨਮਾਜ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਰਸਮੀ ਧੋਣਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੱਥ, ਮੂੰਹ, ਨੱਕ, ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ ਬਾਹਾਂ ਧੋਣਾ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮਸਹ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣਾ, ਇਸੇ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਧੋਣਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸਕੂਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਮਾਜ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਨ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।